Kto grał, ten zrozumie.

Znanazłem jakieś stare zdjęcie strzelone losowo na ulicy bez żadnego przygotowania. Trochę pomajstrowałem, efekt może i nawet ciekawy, ale i tak widać od razu, że marny ze mnie artysta.

Wybraliśmy się w końcu na balon widokowy. Pogoda dopisała, długaśna kolejka niestety też (staliśmy chyba z godzinę). Magda widoki z wysokości zniosła całkiem dzielnie. Fotek dużo nie zrobiłem, bo dość ciężko chodziło się wokół gondoli, a przede wszystkim musiałem trzymać żonę.